Samenwonen; de financiën!

By Financieel onafhankelijk in 10 jaar! - februari 24, 2015

Samenwonen met een partner is iets wat je doet, omdat je graag bij elkaar wilt zijn. Naast de gezelligheid, hoort er ook een stukje administratie bij. Hoe zorg jij ervoor dat in jouw huishouden de financiën op orde zijn?

Zo doen wij het! 
In de laatste week van iedere maand gaan wij 1 avondje samen zitten om onze financiën door te nemen. Dit doen wij aan de hand van een Excell bestand. In dit bestandje staan al onze vaste lasten. Onze vasten lasten gaan van een gezamenlijke rekening af, bij deze rekening hoort geen pinpas, wat het erg overzichtelijk maakt. Wij maken hier maandelijks een vast bedrag naar over. Het bedrag wat wij overmaken wordt naar rato berekent. Hubby heeft een hoger inkomen, waardoor hij ook meer bijdraagt in de vaste lasten. Daarentegen houdt hij ook meer geld over om vrij te besteden.

Naast onze vaste lasten rekening hebben wij ook een boodschappenrekening. Hier hebben wij beide een betaalpas van. Iedere maand maken wij 500 euro over naar deze rekening. Ook hierbij geldt dat hubby een groter bedrag inlegt als mij. Deze rekening gebruiken wij voor onze boodschappen en gezamenlijke uitgaven.

Daarnaast heeft ieder zijn eigen spaarrekeningen en betaalrekening. Wij vinden het heerlijk om op deze manier de financiën te doen. We hebben de vrijheid om ieder onze eigen uitgaven te doen, maar hebben ook een gezamenlijk spaarpotje.

Weet jij wat jouw inkomsten en uitgaven zijn?
Wij weten goed wat er binnenkomt en uitgaat iedere maand, omdat wij 1x per maand samen de financiën doen. Dit geeft rust; want inzicht in onze financiën voorkomt het probleem dat je meer uitgeeft dan er inkomt. Daarnaast zie je snel als ergens te veel geld naar toe gaat.

Praten over geld
Hubby en ik praten niet vaak over geld, wij moeten hier echt tijd voor maken. Daarom is onze vaste avond aan het eind van de maand ideaal. Hoe vaak praat jij met jouw partner over de financiën? Is het bespreekbaar en zitten jullie hierover op 1 lijn?



  • Share:

You Might Also Like

14 reacties

  1. Als je een systeem lopend hebt, zoals jullie, lijkt me dat één keer per maand ook wel toereikend is.

    Mijn hubby en ik praten nagenoeg dagelijks over geld. Dat komt omdat ik er nogal actief induik. We hebben het afgelopen jaar een huis gekocht. Toen hebben we zeker dagelijks over alle informatie gesproken die ik aan het ontdekken was over de wereld van banken, hypotheken, verzekeringen en huizenprijzen. Vóór die tijd hebben we een aantal jaar gespaard voor de aanbetaling en eventuele verbouwing van het huis, dus ook toen waren we actief aan het opletten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar, wij hebben in het begin ook vaker gezeten om het systeem passend te krijgen. Nu loopt het en zijn de financiën zo geregeld.

      Verwijderen
  2. kosten al die verschillende bankrekeningen niet extra geld? dat kan je natuurlijk prima er voor over hebben, want het geeft overzicht. wel even nieuwsgierig of dit n bewuste keuze is

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klopt. Je betaalt extra voor de rekening met pas, voor ons is dat onze boodschappenrekening. Voor de spaarrekeningen en betaalrekening betaal je niet extra. Wij hebben de paar euro extra op jaarbasis er graag voor over.

      Verwijderen
  3. Mijn man en ik hebben een en/of rekening waar beide salarissen naar toe gaan en waarvan ook alles wordt betaald. Over het algemeen doe ik zo'n beetje één keer per week alle betalingen die gedaan moeten worden (veel gaat automatisch). Ook hebben we drie spaarrekeningen (buffer, aflossingen, ziektekosten) die ik een soort van beheer. We sparen automatisch en aangezien ik in principe iedere dag op de rekening kijk weet ik precies wat er nog op de betaalrekening staat. Dus als het eerste salaris weer binnen is, maak ik ook het saldo van de afgelopen maand over naar één van de spaarrekeningen. In feite beheer ik de boel dus, maar wij praten regelmatig - zo tussen de bedrijven door - over hoe we er voor staan, wat we op de (spaar)rekeningen hebben staan, of we gaan aflossen, etc, etc. Daar kiezen we niet een specifiek moment voor, maar we doen dit gewoon als het nodig is. We hebben geen zakgeld en geen eigen rekeningen. Dat is niet nodig. We zijn ondertussen 23 jaar bij elkaar, weten van elkaar hoe we in elkaar zitten en wat we willen met ons geld. Als één van ons iets nodig heeft wat aan de dure kant is dan overleggen we dat gewoon. Kleine dingen kopen we, dat hoeven we niet te overleggen. We hebben ongeveer dezelfde instelling over wat wel en niet nodig is, we kopen geen van beiden flauwekul-dingen en praten gewoon vaak met elkaar. Onze instelling met betrekking tot geld én onze relatie is zodanig dat dit gewoon kan. Lekker makkelijk dus.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Overigens vind ik het heel vreemd dat je man meer geld overhoudt voor zichzelf enkel en alleen omdat hij meer verdient. Onze instelling is dat het geld dat we beiden verdienen voor ons samen is. We zijn een gezin en we hebben een gezamenlijk inkomen! Mijn man maakt wel meer uren dan ik (hij 36, ik 24) bij zijn baas maar ik ben dus meer thuis en doe meer in het huishouden wat ook van ons samen is! Er wordt ook geld besteed aan de kinderen, die ook van ons samen zijn. Mijn man heeft een ononderbroken carrière en zijn salaris is dus navenant gestegen. Ik heb kinderen gekregen en ben daarna minder gaan werken omdat we ze niet alleen maar naar de crèche wilden brengen en mijn salaris is dus bij dat van hem achtergebleven. Maar ook dat was in het kader van ons gezin. Kortom, ik vind het persoonlijk niet kunnen dat er - binnen een vaste relatie in een gezamenlijk huishouden- zo'n verschil wordt gemaakt. Ik raad je aan omdat eens te bespreken met je man!

      Verwijderen
    2. Bedankt voor je reactie Marjorie. Ik vind het fijn om te lezen hoe jij er naar kijkt, het houdt mij scherp! Wij hebben het bewust naar rato gedaan. Ik vind het geen probleem om minder over te houden, ik heb het namelijk nog steeds erg goed. Als ik minder zou werken of er kinderen zouden komen, zou het bij ons ook op 1 hoop gaan, daar hebben we al afspraken over gemaakt!

      Verwijderen
    3. Zo doe wij het inmiddels ook, ik vond twee rekeningen erg onoverzichtelijk worden.
      We weten precies wat er uit gaat en wat er dus op de rekening moet staan. Alles wat over is gaat naar de aflossing of spaarrekening.
      Ik vind dat heerlijk overzichtelijk.

      @ financieel onafhankelijk: leuke blog

      Nomoskar

      Verwijderen
    4. Fijn dat je het goed hebt en prima dat je er geen probleem mee hebt. Ik snap dat het een bewuste keuze is om het zo te doen. Maar heb je er ook over nagedacht wat er gebeurt als hij schulden maakt: zijn het dan echt alleen zijn schulden of is dan wel de helft van jou (wat dus het geval is als je in gemeenschap van goederen getrouwd bent). Dan ben jij ook echt voor de helft van de schulden verantwoordelijk, dan wordt er niets naar rato berekend. Als je niet getrouwd bent en dus de schulden wel alleen zijn probleem zijn, wat gebeurt er dan als, door zijn gemaakte schulden, het huis verkocht moet worden ? Dan ben jij jouw deel ook kwijt terwijl je al die tijd dus ook minder hebt overgehouden. Ik snap heus dat dit rampscenario's zijn die zeer waarschijnlijk niet gaan gebeuren maar het zijn wel zaken waar je ook over na moet denken. Ik vind: samen een relatie, samen een huis kopen, samen een leven opbouwen, alles samen delen dus ook het inkomen. Je deelt je leven, je lief en leed, dus waarom niet het geld ? Ik blijf het een vreemde constructie vinden. Trek je er gerust niets van aan hoor, het is niet bedoelt als vervelende kritiek maar als zaken om over na te denken. Succes ermee. Groet, Marjorie

      Verwijderen
    5. Ik trek mij er zeker niets van aan Marjorie, ik waardeer een kritische blik alleen maar. Ik vind het heerlijk en haal er de dingen uit die ik belangrijk vind. Ik begrijp je reactie heel goed, maar wij hebben alle financiën bewust gescheiden. Als wij uit elkaar gaan (daar ga ik niet vanuit; mijn hubby is uiteraard mijn droomvent) dan is alleen het huis en de inboedel van ons samen. Daar zit alleen maar overwaarde in. De financiën hebben wij beide op orde, dus dat zit wel goed!

      Verwijderen
  4. Ik heb, bij de geboorte van ons eerste kindje, mijn ontslag ingediend om fulltime huismoeder te worden zodat onze kinderen niet naar een crèche moesten gaan. De kinderen zijn ondertussen al lang het huis uit en ik ben nog steeds thuisblijfmoeder (ondertussen al thuisblijfoma).
    Wij leven dus al meer dan 30 jaar met het inkomen van mijn man aangezien ik geen inkomen heb. Zijn loon komt op de zichtrekening waarvan we allebei een betaalkaart hebben maar mijn man gebruikt die zelden aangezien hij alleen nooit inkopen doet.
    Ik noteer al jaren onze inkomsten en uitgaven dus weet heel goed welke vaste kosten we hebben, wanneer de overschrijvingen moeten gedaan worden, met hoeveel we per maand gemiddeld rondkomen. Mijn man brengt het geld binnen, ik geef het uit en beheer wat er over is. Ons huis is al een aantal jaren afbetaald.
    We hebben meerdere spaarrekeningen, termijnrekeningen, effectenrekeningen. Mijn man trekt zich totaal niets aan van de financiele kant omdat het hem niet interesseert maar omdat hij op de hoogte zou zijn van 'wat er is', heb ik een groot schrift waarin ik genoteerd heb welke rekeningen we bij welke bank hebben, wanneer vervaldagen van effecten zijn, in welke bank de uittreksels gratis kunnen worden afgeprint en in welke bank je die thuis zelf moet afprinten.
    Ik zeg tegen mijn partner altijd welke verrichtingen ik gedaan heb, of ik geld heb vastgezet en waar maar hij weet in de verste verte niet hoeveel we in totaal hebben en zeker niet de bedragen die er op de verschillende banken staan.
    Val ik dood, dan kan hij 'dat schrift' raadplegen waar alles heel duidelijk in genoteerd is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klinkt alsof jij je financiën goed voor elkaar hebt Anoniem. Ondanks zijn 'desinteresse' kan hij als het moet toch zien hoe het ervoor staat. Ik zou zeggen; ga zo door!

      Verwijderen
  5. Eh, ik geloof dat ik een ongezonde kijk op geld heb. Na een huwelijk van pak hem beet 20 jaar (traditioneel: verkering, samenwonen in een huurhuis, trouwen, huis kopen, kinderen krijgen, ik stoppen met werken voor de kinderen en daarna minder traditioneel scheiden) ben ik keihard tegen dingen aangelopen. Eén van de dingen was financieel afhankelijk zijn. Ik heb mij dus ook voorgenomen om NOOIT meer financieel afhankelijk te zijn van een kerel. Gelukkig kreeg dit tweedehandsje een tweede kansje en ben hertrouwd. Mijn huidige man begrijpt mijn kronkel en hij betaalt "kostgeld" voor bijdrage woonkosten als gas/licht/belastingen/verzekeringen. Daarnaast hebben we een gezamenlijke rekening voor de boodschappen. Het huis waar we in wonen staat op mijn naam. Want stel als het fout gaat (hoezo ongezonde kijk op zaken?) dan hoef ik met mijn gehandicapte en andere kind niet te verhuizen of nog een keer iemand uitkopen. En voor de rest doet ieder wat 'ie wil met het "eigen geld". We zijn ook getrouwd onder huwelijkse voorwaarden. Echt zo koud, Siberië is er warm bij. Maar we houden wel heel erg veel van elkaar hoor! En we houden de deur open dat als ik ooit weer een gezonde kijk op de zaak krijg, we onze voorwaarden zo kunnen veranderen bij de notaris. Een huwelijk is tenslotte toch iets van een zakelijke overeenkomst (ik ben bang dat ik geen vrienden maak met deze uitspraak)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat het een heel gezonde kijk is. Een relatie heeft naast persoonlijk ook een zakelijke kant. En uiteraard wil iedereen voor altijd met zijn hubby blijven, een garantie krijg je nooit!

      Verwijderen