Inkomensverschillen; verplicht of bewust besparen?

By Financieel onafhankelijk in 10 jaar! - maart 17, 2015

Gisteren las ik op de blog van Kniepertie dat zij een ongepaste reactie had gegeven op een van mijn schrijfsels. Er ging bij mij geen belletje rinkelen. Tot ik haar blog verder las en ik bijna plaatsvervangende schaamte kreeg.

Op mijn blog schrijf ik over consuminderen, besparen en aflossen op onze hypotheek. Ik praat erover alsof het allemaal gemakkelijk te doen is. Als de hoogte van onze buffer ons grootste probleem is, hebben wij echt last van een luxeprobleem. Daarnaast maken wij bewust de keuze om te consuminderen en te besparen. Maar wat als het geen vrije keuze is?

Persoonlijk lijkt mij dit best heftig. Ik bespaar nu uit vrije wil, maar heb nog altijd de ruimte om een keer lekker uit eten te gaan of om een vakantie te boeken. Diep respect voor een ieder voor wie het niet een vrije keuze is om te besparen, maar hier toch het beste van maakt.

Ben jij je bewust van het feit dat velen het moeten doen met een lager inkomen? Consuminder jij omdat het moet? Heb jij wel eens financieel moeilijke tijden meegemaakt?

  • Share:

You Might Also Like

17 reacties

  1. Ik denk dat consuminderen alleen kan als je genoeg geld hebt. Anders is het geen keuze meer en daardoor dus al direct ook niet meer consuminderen.... (Denk ik)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet helemaal met je eens, soms weten mensen met een laag inkomen niet eens waar hun geld heen gaat. Daar kan door puzzelen toch nog wrl eens grote stappen gemaakt worden. Zulke mensen ken ik persoonlijk en heb im geholpen met goed kijken hoe het beter kan. Wad vask een eyeopener. Dus ook daar kan geconsuminderd worden zonder kwaliteit in te leveren al ben ik me ervan bewust dat dat niet bin iedereen kan.

      Verwijderen
    2. Pff lekker typwerk. ;) was vaak een eyeopener.

      Verwijderen
  2. Ik heb diepe bewondering voor mensen die sober moeten leven en toch tevreden zijn. Zelf ben ik een grensgeval. Ik kan nu redelijk goed rond komen maar verwacht dat dit over een aantal jaar anders wordt. Ik neem daarom voorzorgsmaatregelen. Ik kan nu al met minder geld toe dan een jaar geleden maar heb absoluut niet het gevoel dat ik iets mis.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wij zitten in situatie dat ons inkomen weliswaar gelijk bleef de laatste jaren en heel redelijk is, maar wij geconfronteerd worden door zoveel hoge eigen bijdragen/stapeling kosten omdat wij zorg nodig hebben, dat we nu wel moeten consuminderen. Best een vreemde gewaarwording nadat wij het altijd goed hadden.
    Wij zijn nu bijna 30% van ons inkomen kwijt aan zorg gerelateerde kosten, meer als het bedrag wat wij aan hypotheek betalen. Aflossen is bijna geen optie meer. Dus ja het zijn lastige tijden en voor het eerst maak ik gebruik van allerlei budgetten en lees allerlei bespaar en consuminder blogs, maar wij maken het geld wat nu overblijft vooral op aan toch nog wat leuke dingen doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik consuminder al ruim 40 jaar! Eerst uit principe, daarna uit principe EN uit noodzaak en de laatste 20 jaar omdat het gewoon mijn stijl van leven is!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Daantje's opmerking begrijp ik niet helemaal? Consuminderen betekent gewoon 'minder consumeren'. Of je dat uit pure noodzaak doet of niet maakt voor de betekenis van het woord toch niet uit? Overigens zijn wij net als Daantje fan van Mister Money Moustache, die 'mindset' helpt flink:).
    Wij zijn hard gaan bezuinigen toen ik door kanker mijn baan verloor. In het begin was het lastig, nu niet meer. Sterker nog: we houden met een kleiner inkomen meer geld over dan vroeger! ja, we ontzeggen onszelf dingen: zeer zelden alcohol, zeer zelden vlees, uiteraard niet roken. Niet vaak/ver op vakantie. Kachel laag. Toen de hond stierf geen nieuwe meer genomen. Sommige mensen vinden dat tot mijn verbazing al 'zielig'. Mijn hemel. Ga eens in een sloppenwijk in Brazilië kijken denk ik dan;). We zitten er netjes bij hoor, ben nog nooit met een lege maag naar bed gegaan en er is een buffer, dus waar hebben we het over?? Maar: we weten uit ervaring dat de overgangsperiode lastig kan zijn. Dus iedereen die daar nu mee worstelt of een enorme schuld moet wegwerken: heel veel sterkte!!! --Carolina

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hi Carolina, Ik zal hem proberen te verduidelijken. Consuminderen is inderdaad de tegenhanger van consumeren. Maar als je geen geld hebt om te consumeren, dan is consuminderen geen bewuste keuze maar een noodzaak. En ik vraag me dan af of je het nog consuminderen moet noemen.

      Net zo goed als dat je ook niet zegt dat kindjes in Afrika op dieet zijn, omdat ze weinig eten. Zij eten weinig omdat er gewoon geen eten is.... Ik hoop dat ik het zo wat heb verduidelijkt wat ik bedoel. :)

      Verwijderen
    2. Ha, op die fiets:).

      Dank voor de uitleg.
      Carolina

      Verwijderen
  6. Als wij eerder waren begonnen met consuminderen, dan hadden we geen hypotheek meer en hoefden we niet te arbeiten (58 en 59). We hebben pieken en dalen gekend, ik wil een zodanig inkomsten en uitgavenpatroon creeeren, dat wij kunnen doen en laten wat wij willen. Diep respect voor mensen die uit de diepste dalen zijn gekropen (lees bijv Mortgagefreeinthree) en hun leven op de rails hebben gekregen en positief blijven. Frugal Queen is ook een blogger met een vuist. Mijn zienswijze is a ldus: Elke schuld is acuut en een last om je nek. Het is niet een vrijblijvend "iets", waar je naar keus wat aan kan doen of niet. Weg ermee, en zodanig leven inrichten dat je niet een eeuwige loonslaaf hoeft te zijn. Succes met je aanpak!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wij zijn gaan consuminderen omdat ik bang was/ben dat mijn man zijn baan zou verliezen. Hij zit niet in een goede branche (uitgeverij) en straks met de versoepeling van het ontslagrecht zouden ze weleens de duurdere oudere werknemers kunnen gaan lozen. En vindt nog maar eens een baan als je 57 bent! We zijn gaan bezuinigen met het idee om op zoek te gaan naar het voor ons comfortabele minimum. Alle uitgaven werden bekeken op noodzaak en of het niet wat minder of anders kon zonder dat we ons daar oncomfortabel bij gingen voelen. Het werd een boeiend avontuur en het bleek ook heel veel geld op te leveren! Zo zijn onze energiekosten drastisch verlaagd, ons boodschappenbudget is met zeker een kwart verlaagd en door gewoon alles op te schrijven wat er uit gaat en later nog eens te analyseren op noodzaak en/of geluksgevoel word je steeds kritischer en ga je steeds vaker alternatieven zoeken. Het is niet te geloven hoeveel geld er "wegsijpelt" doordat je gewoon niet kritisch bent! Ondertussen hebben we flink kunnen sparen en ligt er een "noodplan" klaar omdat we precies weten waar we nog op kunnen bezuinigen als het echt moet (maar dan gaan we dus lager zitten dan ons comfortabele minimum en zolang dat niet hoeft doen wij dat dus niet) Het lijkt me heel moeilijk om plotseling met veel minder geld rond te moeten komen en ik ben blij dat we voorbereid zijn op een eventuele inkomensdaling. Wij komen nu makkelijk rond van 60% van het inkomen en kunnen ook alle extra's (aanrechtsubsidie, vakantiegeld, dertiende maand) sparen als we dat zouden willen.
    Ik vond het eigenlijk best schokkend om te merken dat we zo gemakkelijk in onze uitgaven konden snoeien! Wat hebben we in de loop van de tijd een geld over de balk gesmeten! Het geeft een hoop rust hier in huis, om te weten dat we het sowieso gaan redden, wat er ook in juli gaat gebeuren en mocht er in juli niets gebeuren en mijn man gewoon z'n baan houdt, dat zou hij altijd nog minder kunnen gaan werken als hij dat zou willen. Toch ook een fijn idee!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan meevoelen wat je hier bedoeld, wij zijn al veel eerder begonnen en kunnen met minder dan 50% ruimschoots rondkomen van ons inkomen en we zijn al op relatief jonge leeftijd hypotheekvrij met een gezin van 4. Op latere leeftijd kan het inderdaad sappelen zijn. Ik denk dat de blogger hier niet helemaal door heeft wat de werkelijke beweegredenen zijn om bewust versneld af te lossen ten einde vrijheid te hebben - het is allemaal redelijk frank en vrij zonder een gevoeld strikt doel.

      Verwijderen
  8. Weetje, ik schrok eigenlijk van het gemak waarmee 'k de aanschaf van een nieuwe wasmachine 'kruimelwerk' noemde. Er zijn nml. zat mensen te vinden waarvoor de uitgave van een wasmachien een kwart tot een half maandinkomen is. Dat zette voor mij de boel weer even in perspectief en ja ... daarover mijn blogpost.
    Wij hebben de keuze om te consuminderen, 't wordt verdraaid lastig wanneer je MOET besparen en elke stuiver driemaal moet omdraaien voor je um uitgeeft.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wij leven bewust met minder dan zou kunnen. Dit is wat we nu nodig hebben. We maken een keuze om nu veel te werken en daarmee onze schuld (=hypotheek) sneller dan de bank van ons vraagt af te lossen. In de toekomst zouden we andere keuzes kunnen maken. Bijvoorbeeld minder werken. Of niet minder werken en het geld op een andere manier besteden. Maar dat zien we dan wel weer.

    Wij hebben er dus voor kunnen kiezen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Troost je, de bank wil helemaal niet dat je sneller aflost dan zij vraagt.....

      Verwijderen
    2. Daar heb je een punt. We rebelleren tegen de bank!

      Verwijderen
  10. Wij hebben 3 jaar moeten leven van mijn inkomen (parttime baan!), als een gezin met 2 kleine kindjes. Het lukte ons! Ik ben er nog steeds trots op dat we die periode zonder kleerscheuren zijn doorgekomen, want niet veel mensen zouden het ons nadoen. Toen was consuminderen een noodzaak. Intussen heeft mijn vriend terug een job en hebben we een derde kindje gekregen (2,5 maand oud nu!) en hebben we beslist dat de kleine nooit naar de creche gaat moeten gaan. We weten dat we het financieel aankunnen, want we hebben er intussen voor gezorgd dat we zelfs zouden rondkomen als mijn vriend ook werkloos zou worden ( zn ik dus ook). Zijn wij nu financieel onafhankelijk? Nee, nog niet helemaal: optimaal zou zijn als onze buffer hoger zou zijn en als onze extra inkomstenbronnen iets stabieler zouden zijn. We hopen binnen dit en 5 jaar volledig financieel onafhankelijk te zijn. Zo zie je maar, het IS mogelijk, zelfs met drie kinderen, groetjes, nona

    BeantwoordenVerwijderen