Omgaan met verschillen in uitgavenpatronen...

By Financieel onafhankelijk in 10 jaar! - maart 31, 2015

Gelukkig lijken vriend en ik op elkaar als het aankomt om het uitgeven van geld. Beide vinden wij het onnodig om veel geld uit te geven aan luxeproducten. We winkelen niet vaak, maar als we een keertje winkelen kopen we graag kwalitatief goede producten en betalen we hier gerust iets meer voor. Beide zijn we overigens geen merkjunkies, wat een hoop in de kosten bespaart.

Toch merk ik regelmatig dat een verschil in uitgavenpatroon  lastig kan zijn. Zo heb ik vriendinnen bij wie geld flink moet rollen. Overbodig om te zeggen dat zij aan het eind van het geld nog een stukje maand overhouden. Aan het begin van de maand zitten zij regelmatig op het terras, in de kroeg of zijn een dagje weg. Aan het eind van de maand is het geld op en moeten zij flink op een houtje bijten om de maand rond te komen. Daar heb ik geen medelijden mee, ze maken zelf de keuze om het geld op deze manier te besteden.

Voorschieten
En dan komt de vraag, wil jij niet even de entree voor de sauna voorschieten? Dat heb ik 1 keer gedaan, omdat we al bij de kassa stonden. Dat doe ik dus nooit weer.Dat heb ik ook bij de desbetreffende vriendin aangegeven. Het geld had ze in het begin van de maand al uitgegeven, maar ze wilde ook nog een dagje weg. Ik vind dat je geen geld moet uitgeven wat je niet hebt, dus een luxe dagje weg als je geen geld hebt, dat begrijp ik echt niet!  Ze heeft het geleende geld overigens keurig terugbetaald.Als een vriendin door te weinig inkomsten nooit een dagje weg kan, wordt het een ander verhaal. Dan vind ik het geen probleem om eens voor die vriendin te betalen.

Hebben jouw partner en jij verschillende uitgavenpatronen? Merk jij dit ook bij vrienden? Heb jij wel eens geld uitgeleend voor 'luxe'?

  • Share:

You Might Also Like

6 reacties

  1. Ik zou niet aan een vriendin vragen om het éven voor te schieten. Ik zou me dan ongemakkelijk voelen, en bovendien mijn vriendin een ongemakkelijke positie plaatsen. Ik kan me goed voorstellen dat je het niet meer doet.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn partner denken hetzelfde over waar je je geld wel en niet aan uitgeeft. We zijn allebei nogal zuinig op onze spullen en geven niet om nieuwe telefoons, auto's, kleding etc. Wel willen we ieder jaar op wintersport en iedere zomer op vakantie. Daar geven we wel geld aan uit (ook al proberen we dan zo zuinig mogelijk te werken).
    Mijn vriendinnen gaan, voor zover ik weet, goed met hun geld om. Ze vragen mij nooit om iets voor te schieten. Wel heb ik een zus die al jaren bezig is om een lening af te lossen. Haar manier van met geld om gaan is heel anders dan die van mij. Ik snap er niks van. Ik heb haar verschillende keren geld geleend in de afgelopen jaren omdat ze anders niet wist waar het vandaan moest komen. Dat geld komt altijd weer terug, ook al duurt het soms wat lang. Toch lost het de situatie niet op. Ze heeft nog steeds een lening. Ik begrijp daar niets van. Maar ja, het is mijn zus dus ik vind het moeilijk om niets te doen. Maar het is wel lastig. het geld is trouwens nooit nodig voor luxe maar voor noodzakelijke uitgaven waar ze op dat moment gewoon het geld niet voor heeft,. Lastig dus.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wij zitten inmiddels gelukkig wel aardig op 1 lijn. In het begin niet, maargoed.... Al snel had mijn man ook door dat sparen ervoor zorgt dat je dingen kan doen die langdurig plezier geven :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Sinds we nauwkeurig inzicht hebben in waar ons geld naartoe gaat, is man zo mogelijk nog zuiniger geworden dan ik :) Daarnaast hebben we goede afspraken over spaardoelen. Daar is dus ook geen gemor over. Dingen die echt alleen voor een van beiden zijn (kleding in mij geval en gadgets in zijn geval) die betalen we ons eigen zakgeld. Dat, zoals ik al eerder schreef, voor beide partijen gelijk is.

    Voorschieten voor vriendinnen hoeft hier niet. Ik tast eerst af of ze voorgestelde uitjes kunnen en willen betalen, als ik weet dat ze krap zitten. Een vriendin die werkloos was, die nam ik mee op uitjes en betaalde voor haar. Dat vind ik ook een andere situatie.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bij ons is het, denk ik, ook naar elkaar toegegroeid. Ik ben erg (misschien soms een beetje te) zuinig en gun mezelf niet vaak zomaar wat. Zo ben ik van huis uit ook opgevoed, ben je in de stad en heb je trek dan ga je thuis eten en niet een loempiaatje halen bij een kraampje bijvoorbeeld. Dat dit ook best af en toe mag en leuk is heb ik meer van mijn vriend geleerd. Andersom is hij zich bewust geworden van uitgaven waar hij eigenlijk helemaal niet bij stil stond (maar haast onbewust gewoon deed), door die nu niet meer te doen kunnen andere dingen (die je wel bewust waardeert) in plaats daarvan worden betaald. Misschien zijn wij beiden ons ieder op onze eigen manier meer bewust geworden van hoe wij met geld omgingen en hebben vervolgens samen een manier gevonden die voor ons allebei prettig is. Hoewel het altijd zo zal blijven dat hij een hekel heeft aan het bijhouden van de financiële administratie, dus dat mag ik doen maar hij geeft mij op verzoek dan wel weer alle informatie zonder te mokken. Als ik hem op de hoogte breng vindt hij dat soms prettig en soms heeft hij meer zoiets van 'doe jij maar wat jij denkt dat het beste is, dan komt het vast goed allemaal'. Terwijl hij dan weer degene is die even voorrekent dat het gewenste dagje uit helemaal niet zo financieel onhaalbaar is als ik dacht. Met andere woorden: ik ben de rem en hij is het gaspedaal, zo kom je samen nog eens ergens...

    Groetjes Lily

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ben wel duidelijk zuiniger, men vindt mij maar een krent thuis ;-). De doelstellingen zijn wel hetzelfde maar de urgentie die we voelen om die te behalen - dat is duidelijk verschillend. Daarom ben ik prive gaan sparen.

    BeantwoordenVerwijderen