Financiële opvoeding

juli 31, 2015

Toen ik klein was, werd er door mijn ouders niet over geld gesproken met mij. Ik kreeg zakgeld, maar als ik iets extra's wilde, was het vrijwel nooit een probleem.

 Ik ben opgegroeid in een gezin met 4 kinderen en twee fantastisch lieve ouders die alles voor hun kinderen over hebben. Nee zeggen, gebeurde daarom niet heel vaak. Mijn vader had en heeft een zeer goed salaris. Mijn moeder was thuis voor de kinderen. Financieel gezien kon het nooit op, maar daarbij sloten ze ook gemakkelijk een extra lening af voor de koop van een auto of een vakantie. De leningen konden ze makkelijk terug betalen, maar begrijpen doe ik het niet. Waarom zou je extra kosten maken als je er ook voor kan sparen? Daarnaast was het aan het eind van de maand vaak beknibbelen. Zelfs als ze aan het beknibbelen waren, werd er geen nee aan de kinderen verkocht.

Ondanks het gebrek aan financiële opvoeding, heb ik nooit problemen gehad met sparen en wist ik al jong hoe ik met geld om wilde gaan. Ik ben de jongste in het gezin en de 3 boven mij kunnen allen moeizaam met geld omgaan. Ondanks prima salarissen. Dat maakt het wel eens lastig. In het verleden zijn we wel eens onder druk komen staan door de financiële problemen van een broer. We hebben destijds geholpen, maar daarna hebben we bij iedereen aangegeven dat we geen geld meer lenen aan familie.

Ik denk dat een hoop huidige financiële problemen voorkomen hadden kunnen worden door meer openheid over de financiën in onze jeugd. Daarnaast hadden mijn ouders best wel eens nee mogen verkopen. Ik vind om leren gaan met de financiën horen bij de opvoeding.

Heb jij vroeger een financiële opvoeding gehad? Geef jij jouw kinderen een financiële opvoeding?


You Might Also Like

8 reacties

  1. Bij ons thuis kon financieel lang niet alles maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik iets tekort kwam.
    Op vakantie betekende meevaren met opa en oma die binnenschippers waren. Geweldig vond ik dat!
    Mijn ouders waren fel tegen lenen en dat heb ik meegekregen.
    Onze kinderen hebben we zeker een financiele opvoeding gegeven.
    Kleedgeld vanaf de brugklas.(is maar 1 voorbeeldje) Leer er maar mee uit te komen. Ze kunnen het allebei prima nu.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja wij wel, we werden al jong erbij betrokken dat niet alles gekocht kon worden wat we wilden hebben! Zo doende wel met geld om leren gaan. Ook bij eigen kinderen hetzelfde gedaan en ze kunnen ook goed met geld om gaan. Studeren zonder lenen! Bijbaantjes gehad en daar ook nog van kunnen sparen, leuk om te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een echte financiële opvoeding kan ik niet zeggen, maar er werd niet krampachtig over geldzaken gedaan. In mijn heel vroege jeugd had ik een zwaar gehandicapt zusje en toen waren er geldzorgen. Na het overlijden van dit zusje werd er nog een zusje geboren en vrij kort erna werd m'n moeder teruggevraagd in haar oude baan. Daardoor werkten zowel mijn vader als moeder (zij parttime) en was onze financiële situatie niet slecht. Toch leefden wij niet luxueus, m'n ouders waren tamelijk behoudend (of bangig), durfden niet eens een eigen huis te kopen, terwijl het naar de huidige maatstaven probleemloos gekund had. Waar het geld dan wel precies aan opging? Dure kleding en schoenen, goed eten, een goede auto en veel vervoerskosten i.v.m. invaliditeit moeder, leuke cadeaus, dat soort zaken.
    Bij hun overlijden waren er geen schulden, ook geen kapitalen om te erven, helemaal goed zo.
    Ik was en ben minder bang om geld uit te geven, integendeel, heb altijd eigen woningen gehad (al dan niet samen met een partner), geef het echter verder aan dezelfde dingen uit als m'n ouders deden. De appel valt dus niet zo ver van de boom.

    Zelf waren mijn ex-man en ik ook niet zo financieel opvoederig met onze zoon. We hebben er wel bewust voor gekozen hem niet altijd alles te geven waarnaar hij vroeg en hij moest van ons vanaf z'n veertiende een bijbaantje. Daar is helemaal niets mis mee, goed voor enige discipline. Het geld dat hij daarmee verdiende mocht hij zelf besteden (natuurlijk), waaraan hij maar wilde. Toen hij studeerde in Nijmegen heeft hij er ook altijd bij gewerkt, wij betaalden z'n collegegeld, boeken, ziektekostenverzekering en telefoon en soms ook kleding, maar z'n uitjes van de studentenvereniging (reisje hier, reisje daar - een zwaar leven hoor:-) ) en z'n dagelijkse kosten moest hij zelf betalen.
    Nu heeft hij een goede baan, kan zich tamelijk veel veroorloven, geniet er ook van, maar past goed op z'n centen. Is er ook heel open over, wat ik wel grappig vind.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Tja hoe zal ik het zeggen.. we kregen zakgeld en ook wel eens wat extra maar als we iets wilde dan kregen we het meestal wel.
    Alleen waren mijn ouders best wel makkelijk met uit geven, en ook met een lening afsluiten.
    verder had mijn vader best aardige verdiensten en als het salaris binnen was dan merkte wij dat als kinderen echt wel, mam ging met ons naar de winkel en we werden van top tot teen aangekleed.
    Maar aan het eind van het salaris was er nog ruim 14 dagen van de maand over en dan was het ieder dubbeltje om draaien.
    Sparen!???? Nóóit van gehoord! nee mijn ouders hielden de economie wel draaiende haha
    Gelukkig zagen ze op tijd het licht en werd de leningen af betaald en van dat geld wat ze normaal aan rente kwijt waren werd opeens gespaard.
    Mijn vader kwam plots te overlijden en godzij dank hadden ze toen wel een spaar centje zodat mijn moeder niet in de problemen kwam.
    Maar ohoh ze leefde vroeger echt bij de dag met geld.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bij Meneer thuis was de financiële opvoeding prima. Zakgeld, later kleedgeld en voor de studie van de kinderen was ook gespaard. Beide ouders werkten en bij m'n vader heb ik al gezien hoe aandelen je kunnen helpen. Ik ben ze dankbaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn vader werkt full-time, en heeft denk ik een modaal tot net onder modaal inkomen. Mijn moeder is thuismoeder en klust af en toe bij als schoonmaker. Er werd niet veel thuis gesproken over geld - we merkten wel dat er overal bespaard werd: kleding alleen in de sale, grote aankopen eens zoveel jaar, enz. Op eten werd echter nooit bespaard.
    Wel vond ik het zonde dat ik nooit geleerd heb om goed met geld om te gaan, nu heb ik er erg veel last van.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Bij ons thuis werd niet veel over geld gesproken, mijn ouders gaven het goede voorbeeld. Er zijn jaren geweest met voldoende inkomen en jaren met veel minder maar altijd werden de uitgaven daar aan aangepast. Ik kreeg van jongs af aan zakgeld, dat ieder jaar iets meer werd. Daar moest ik ook een deel van sparen. Verder kon ik vanaf een jaar of 12 bij mijn vader op de kwekerij (rozen, etc) meewerken in het weekend en in de vakanties om extra geld te verdienen. Dat heb ik ook altijd gedaan. Later, toen de kwekerij weg was, heb ik altijd bijbaantjes gehad in het weekend en in de vakanties tot ik volledig ging werken. Vanaf mijn 16e kreeg ik geen zakgeld meer omdat ik het zelf verdienden. Sommige zaken moest ik zelf betalen. Zo wilde ik een gegeven moment een nieuwe fiets. Aangezien ik het derde kind was kreeg ik altijd de fiets van mijn oudere zus doorgeschoven en ik wilde een nieuwe. Die heb ik zelf betaald want dat was extra. Zo heb ik geleerd te sparen voor extra dingen. De normale dingen werden door mijn ouders betaald maar alle extra's waren voor mijn rekening. Mijn rijbewijs heb ik bijvoorbeeld pas op mijn 23ste gehaald omdat ik toen pas voldoende inkomen had om dat te kunnen betalen.
    Ik heb nu veel profijt van deze opvoeding. Mijn uitgevenpatroon is vrij sober, ik spaar voor de aflossing én de leuke dingen (zoals wintersport, vakanties, etc). Mijn enige lening is de hypotheek en die zijn we versneld aan het aflossen. Ondertussen vergeten we niet om ook leuke dingen te doen maar alleen als daar voldoende geld voor beschikbaar is.
    Wat mij wel altijd enorm verbaasd is dat mijn oudste zus, die dezelfde opvoeding heeft gehad als ik, al jaren een lening aan het afbetalen is en daar maar niet vanaf kan komen omdat ze geld blijft uitgeven aan onnodige zaken en dus niet aflost. Het is een doorlopend krediet dus een hoge rente maar aflossen is er niet bij. En daar snap ik dus helemaal niets van.
    Mijn eigen kinderen heb ik geprobeerd dezelfde soort financiële opvoeding te geven en dat is gelukt. Ze lenen nooit, sparen voor de grotere zaken en hebben altijd voldoende geld.
    Marjorie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. heel erg anders.. mn ouders hadden een restaurant.. van mn 7e tot mn 16e in een klein dorpje die het dus vooral van de toeristen moest hebben in de zomer.. en daarna in een iets groter stadje tot mn 20e, beide zaken liepen niet voldoende om rond te komen dus dat werd helaas een faillissement en schuldsanering.. mn ouders hebben mij weinig ontzegd..mn vader wou zelfs mn rijbewijs gaan betalen toen ik 18 werd.. dat heb ik geweigerd.. hij betaalde al volledig mn hbo opleiding, incl mn treinkosten toen ik nog 17 was. (ov kaart was pas vanaf 18 bij hbo... raar maar waar..) terwijl ik er dus langzamerhand achter kwam dat hij dat geld eigenlijk niet eens had.. de auto die we hadden was volgens mij van mn oom officieel (die een miljoenenbedrijf heeft incl bijbehorende villa...)
    ik doe het net als jij.. uitgaven onder controle willen hebben,weten wat er binnen komt, wat er uit moet en wat er dan overblijft.. en vooral de drang om te sparen.. ooit wel een lening gehad omdat ik erg verslaafd ben aan mn laptop en dus snel een nieuwe wou toen een oude er mee ophield.. zo stom geweest om een lening af te sluiten maar goed, daar enorm van geleerd ;) dus in dat opzicht is het niet erg geweest. vond het ook vooral raar hoe makkelijk ik de lening kreeg met mn kleine inkomen... :p

    de kinderen krijgen zeker niet alles wat ze willen.. we doen, vind ik, veel uitstapjes, maar nemen vaak eigen eten mee. vind het gewoon zonde van t geld en vreselijk ongezond.. maar ze krijgen in principe nooit speelgoed.. (wel knutselspullen etc hoor! ook voor de opvang, meestal is t dus aftrekbaar!) een kleurboek etc kan dus prima, maar echt speelgoed alleen met verjaardagen en dan geven wij nog voor een beperkt bedrag, omdat ze al megaveel krijgt van opa en oma bijv. mn huis is overvol ;) vanaf 6 jr willen we echt consequent zakgeld gaan geven, al weet ik niet waarvoor :p ze komt nooit in een winkel ;) maar misschien eens nadenken over de afspraken daarvoor.. bijv cadeautjes zelf betalen voor kinderfeestjes (ze heeft al een startkapitaal nl :p ) maar eens over nadenken met mn man. merk wel dat ik gewend ben om over geld te praten en dat ook doe waar dochter bij is.. terwijl zulke bedragen voor een 5 jarige niet te bevatten zijn ;) zoals bijv 725 euro huur per maand.. ze dacht dat t huis geen geld meer koste omdat we er al wonen of zoiets.. toen wel uitgelegd dat we een x bedrag betalen per maand om er te mogen wonen (huurwoning) maar ze heeft neits aan de info welk bedarg precies.. toen ook niet zo uitgelegd, maar soms met man dat we t ergens over hebben en bedragen noemen.. die snapt ze met haar 5 jaar nog totaal niet.. ;)

    BeantwoordenVerwijderen

SUBSCRIBE NEWSLETTER

Get an email of every new post! We'll never share your address.

Popular Posts

Populaire berichten

Populaire berichten