Moe(t)

september 28, 2015

De laatste weken/maanden heb ik veel van mijzelf gevraagd door altijd maar door te gaan. Op mijn werk wil ik het hoogst haalbare eruit halen. Thuis wil ik ervoor zorgen dat het huishouden op orde is, er lekker gekookt wordt én ik een leuke vriendin voor mijn vriend ben. En uiteraard wil ik dat ook zijn voor mijn vrienden en familie. Ik wil mensen helpen die hulp nodig hebben. Ik moet van mijzelf een blogje schrijven.  Ik moet sporten om gezond te blijven en ik moet mijzelf ontwikkelen om bij te blijven in mijn vakgebied. Onze bruiloft moet fantastisch worden en daarom moet ik alles tot in de puntjes voorbereiden.

Ik moet dus heel veel van mijzelf. Dat vraagt niemand aan mij, dat vraag ik van mijzelf. En van al dat moeten, word ik wel een beetje moe. In goede periodes krijg ik juist heel veel energie van al die dingen. Ik hou er van om doelen te stellen en het geeft een enorme kick als ik weer een doel heb gehaald. Alleen de laatste tijd ben ik een beetje moe. Ik voel de kick niet, maar voel vooral de druk om mijn doelen te behalen. Iets wat ik niet van mijzelf ken. Ik heb te veel doelen gesteld in een veel te drukke periode. Gelukkig is het einde in zicht en weet ik dat het na oktober weer wat rustiger wordt. Toch bouw ik nu wat meer rustmomenten in. Ik werk deze periode niet over en probeer op vaste tijden naar huis te gaan. Mijn werkgever is heel blij met mij en heeft daarom de neiging om mij extra taken te geven. Ik heb aangegeven dat ik al teveel uren draai voor mijn contract en dat ik dus niet in een nieuwe werkgroep ga. Hoe leuk ik deze werkgroep ook vind.

De komende tijd ga ik gewoon tijd in plannen om te niksen. Gewoon dingen doen die ik zelf leuk vind. Niet, omdat het moet, maar omdat het kan!

Herken jij het 'moeten' ook? Hoe zorg jij ervoor dat je niet teveel moet?

You Might Also Like

7 reacties

  1. Ja heel herkenbaar. Ik heb dat ook gehad en dan ook nog het zorgen voor de kinderen erbij want ook die zijn door mij in de watten gelegd. Ook rende ik maar door. Een on opvulbare plek in de OR van het kdv, okay doe ik erbij. Verslaglegger op het werk zie, prima kom er een avond per week voor terug. Project hier, project daar. Gehad want mijn lijf trok gewoon opeens aan de rem. Alles van slag, bloeddruk, suiker enz. Nu moet ik wel. Ik doe veel rustiger aan en delegeer wat kan. Inmiddels is iedereen wel gewend, de een wat meer dan de ander. Ik ben weer stabiel en moet zorgen dat ik niet opnieuw in de valkuil stap.
    Nic

    BeantwoordenVerwijderen
  2. heel herkenbaar :) tijd wordt opgeslokt door mn 2 kids, 4 opvangkids die altijd flex komen (dus elke week/elke dag is anders qua invulling... soms 7u beginnen, soms door tot 23.00.. en alles ertussenin.. en van 1 weet ik t rooster pas op vrijdag/zaterdag voor de komende week dus kan ook niet echt plannen) savonds eigen kids naar bed, daarna nog huis netjes maken voor volgende werkdag etc, dan nog knutsels voorbereiden (idd t zo goed mogelijk doen op mn werk) en dan nog een lijst waar ik niet eens aan toe kom.. en idd t huis netjes willen hebben, flink gaan opruimen en eigenlijk alles wat weg kan willen verkopen (maar dat kost weer een hoop tijd...) enz enz.. dagen duren minimaal van 7-21.00.. en heus wel wat momenten voor mezelf, maar vind vaak dat ik die op moet vullen met iets nuttigs....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het bijhouden van een blog is net zo gevoelig voor neurotisch gedrag als bijvoorbeeld een facebook-account: hopen op zoveel mogelijk reacties, om de haverklap checken of er nog nieuws is, van jezelf vinden dat je periodiek iets moet posten, etc.
    Ik beken dat ik er zelf ook schuldig aan ben, maar ik probeer het te beperken.

    De vraag is: waarom schrijf je eigenlijk een blog: schrijf je het om je gevoel weg te schrijven, om mensen voor te lichten, om veel erkenning te krijgen, of om zoveel mogelijk geld te verdienen?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik zie dat je iedere dag een nieuwe post op je blog zet. Dat vind ik wel knap! Maar ik kan me ook voorstellen dat je het dan te druk hebt. Samen met werk, sport en sociale verplichtingen wordt het dan toch een hoop. Ik blog nog niet zo lang, maar kan wel zeggen dat het mij helpt om te bloggen op momenten dat ik niets beters te doen heb. In de trein bijvoorbeeld.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik herken dit helemaal. Blegh! Ik moet ook veel te veel. Geen idee hoe je er van af kunt komen...

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik plan elke dag, vaak vroeg in de ochtend een half uur voor mezelf in. Hoe druk ik het ook heb, door dat half uurtje per dag blijf ik in balans.

    BeantwoordenVerwijderen

SUBSCRIBE NEWSLETTER

Get an email of every new post! We'll never share your address.

Popular Posts

Populaire berichten

Populaire berichten