KIJKTIP: De prijsvechter

januari 15, 2017
Regelmatig zie ik documentaires voorbij komen die zeker de moeite waard zijn om eens te bekijken. Zo zag ik afgelopen zondag het eerste deel van de drieluik ' De prijsvechter' . In deze documentaire wordt op zoek gegaan naar de oorzaak en de gevolgen van ons consumentisme.

Prijsvechter 

In de eerste aflevering wordt onderzocht waar onze kooplust vandaan komt en wordt er gekeken naar de verborgen kosten van goedkope producten die te koop zijn bij prijsvechters. In de tweede aflevering staat de vraag ‘Heeft globalisering ons armer gemaakt?’ centraal. Hoe kan een land als Nederland het opnemen tegen productielanden als China? In het laatste deel van het drieluik wordt onderzocht wat de invloed is van ons koopgedrag op het milieu en wordt de plastic plaag onder de loep gelegd.

We kopen onszelf werkeloos
In aflevering 1 kwam er een econoom aan het woord die zei: ' We kopen onszelf werkeloos'. We kopen namelijk veel spullen voor zo weinig mogelijk geld. En we blijven maar consumeren. We willen nieuwe producten voor een zo laag mogelijke prijs. Deze producten zijn tegenwoordig spotgoedkoop te vinden bij de welbekende prijsvechters zoals bijvoorbeeld de Action en de Big bazar. Die kopen artikelen in grote aantallen in onder andere China in. Uiteraard tegen prijzen zoals wij ze in Nederland niet kunnen leveren. De reden? Heel simpel. De arbeidsomstandigheden in China zijn bedroevend. De lonen liggen laag, de werkdagen zijn lang en aan een gezonde werkomgeving wordt vaak niet gedacht. Doordat steeds minder in de westerse landen geproduceerd wordt, blijven er hier minder arbeidsplaatsen over en reorganiseren veel bedrijven. We kopen ons dus volgens de documentairemakers werkeloos.

Ik ben niet roomser dan de Paus en ook mij kan je wel eens in de Action vinden. Echter al wel veel minder dan voorheen en met een gericht boodschappenlijstje om impulsaankopen te voorkomen. Ik koop er voornamelijk gebruiksvoorwerpen voor in het huishouden. In de documentaire wordt overigens vooral de vergelijking gemaakt met de prijsvechters die producten inkopen in  China, maar ik denk dat niet alleen de prijsvechters zich hier schuldig aan maken. Ook veel van de reguliere winkels in onze winkelstraten hebben producten uit het verre oosten, die gemaakt zijn onder erbarmelijke omstandigheden.

Voor mij laat deze documentaire vooral het schrikbeeld zien van een maatschappij waarin wij alleen maar consumeren, consumeren en consumeren. Gadgets, interieurspullen, speelgoed;  alles moet zo snel mogelijk vervangen worden om maar mee te kunnen gaan met de trends. Plastic fantastic. Het is goedkoop en voor iedereen betaalbaar geworden. Maar worden wij hier nog wel gelukkig van? Is het niet zonde van ons zuurverdiende geld om het alleen maar uit te geven aan materieel?

Vanavond is deel 2 te bekijken op NPO2. Deel 1 van de documentaire kan je via onderstaand filmpje bekijken.




11 opmerkingen:

  1. Ik heb de docu gezien, heel goed. Toch was het wel een opluchting dat de spullen gemaakt werden door (weliswaar niet goed betaalde) "normale werknemers" , niet door kinderhandjes in een donkere loods o.i.d, (zoals de kleding in India).
    Ik kom zelden bij Action, alleen voor schrijfblokken en pompzeepjes. Hoef geen meuk meer, heb meer dan genoeg ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heb hem ook gezien. Ben zo blij dat ik bewust consuminderaar ben en ik niet meer meedoe aan deze gekte. Zo leeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb de eerste aflevering ook gezien. Erg interessant en veel stof tot nadenken. Kijk uit naar de tweede aflevering.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik werk in de schoonmaak op verschillende locaties en daar valt op hoe vaak er dingen klakkeloos weggegooid worden, afgelopen week nog een glazen pot met deksel uit de glasbak gehaald, net als 12 glazen, verder een mooie serveerschaal en een mand van dik riet. Nu heb ik er zelf niet altijd wat aan, de serveerschaal en de glazen gingen naar een collega, maar ik vind het echt triest dat mensen spullen die nog heel zijn zomaar weggooien. Ik neem het mee, voor mezelf of geef het weg en als ik er helemaal niemand voor vind ,dan gaat het naar de kringloop. Soms verwerk ik et in een kadootje, zo gaf ik laatst iemand een plantje met daarbij een theelichtjeshouder van glas ook gered uit de glasbak, leuk ingepakt een prima kadootje voor weinig en de ontvangster vond het helemaal leuk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat goed dat je dat doet! Inderdaad zo zonde! Wij gooien bijna nooit iets weg zelf. We doen wel veel weg maar het gaat altijd naar de Kringloop.

      Verwijderen
  5. Vorige ook gekeken en vanavond en volgende week ga ik het ook kijken.
    Totaal zijn er 3 afleveringen gemaakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Toen ik een paar jaar geleden nieuwe kerstboom verlichting nodig had, kon ik nergens lampjes krijgen die in Europa of Nederland gefabriceerd waren.Nu heb ik een snoer met ledlampjes dat vervangen moet worden als 1 van de lampjes kapot gaat, deze kunnen niet vervangen worden, weinig duurzaam dus. Hetzelfde geval met lingerie et. Het is ook moeilijk om in gewone winkels met gewone prijzen, nog spullen te vinden die niet in lage lonen landen of China gemaakt zijn. Kocht vroeger altijd kinderschoenen en ondergoed die in Nederland gefabriceerd werden, wel iets duurder maar goede kwaliteit en dus duurzaam. Kinderschoen hoef ik niet meer te kopen en de fabrikant van het ondergoed is falliet gegaan omdat die niet meer kon opboksen tegen veel goedkopere aanbod uit lage lonen landen. Jammer, ik had zijn ondergoed anders nog steeds gekocht, sterk en duurzaam, zonder rare stoffen in het katoen, elastiek dat vervangbaar was en goede arbeidsomstandigheden en werk voor zijn werknemers.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vind het ook erg interessant om te kijken en stof om over na te denken. Ik kom er ook regelmatig maar mijn huis is geen action huis. Bordjes als home... ik snap dat nooit zo. Je weet toch zelf wel waar je in woont??

    Ik heb vorige week mijn zolder opgeruimd en de laatste babyspullen weg gedaan. Kwam nog een mooi badje met standaard vanaf van een goed merk. Dus toen mijn man een rondje grofvuil ging doen vroeg ik hem het badje en standaard mee te nemen en het af te geven bij de kringloop. Zit op dat zelfde terein ook een afgifte punt. Die man zei joh die mot ik niet gooi maar weg. We hebben er nog genoeg staat. Mijn man heeft dat vervolgens gedaan. Was ik er zelf bij geweest had ik hem nog wel op een weggeefhoek gezet. Dus naar de kringloop spullen brengen doe ik voorlopig niet meer. Samantha

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Klinkt als een erg interessante documentaire. Ik heb me al vaak afgevraagd wat het gevolg zou zijn van de productie in verre landen. Wat ik zo lees in je stukje is dat mijn vrees gedeeld wordt.

    Er was ooit een slogan: 'Koop Nederlandse waar, zo helpen wij elkaar.'

    Nog waar ook, kennelijk...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ja goede documentaire. Heb met plezier en af en toe verwondering gekeken. De komende afleveringen ga ik ook zeker volgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik vond het ook zeer interessant en ga ook zeker vanavond weer kijken! Er zijn zulke goede dingen verteld die je echt laten nadenken... Nu kom ik natuurlijk ook bij de action, wie niet, maar ik koop alleen datgene waar ik ervoor heen ga! Ik heb liever dingen in mijn vensterbank staan die NIET iedereen er al heeft staan. En daar heb ik toendertijd wel wat meer geld voor uitgegeven, maar ik heb nog geen vensterbank gezien die gelijk is met die van mij! Kijk maar bij een willekeurig huis binnen en je zult zien: he heeft de action dat ook weer in de aanbieding? En na een maand of 2 / 3 staat er weer wat anders in de vensterbanken... Ik woon hier nu 2,5 jaar en alles staat nog precies hetzelfde.....het is niet nodig...

    Gr. Boukje

    BeantwoordenVerwijderen

Mogelijk gemaakt door Blogger.